Home /ย Post

Stung Treng Documentation Center: Family Reunion during the Pchum Ben Festival

แžแŸ’แž„แŸƒแž‡แžฝแž”แž‡แžปแŸ†แž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžšแž€แŸ’แž“แžปแž„แžšแžŠแžผแžœแž—แŸ’แž‡แžปแŸ†แž”แžทแžŽแŸ’แžŒ
แžŠแŸ„แž™ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แž›แžธแžŠแžถ แž”แžปแž‚แŸ’แž‚แž›แžทแž€แž˜แž‡แŸ’แžˆแž˜แžŽแŸ’แžŒแž›แžฏแž€แžŸแžถแžšแžแŸแžแŸ’แžแžŸแŸ’แž‘แžนแž„แžแŸ’แžšแŸ‚แž„
แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™ แž‰แŸ€แž“ แžแžถแŸ†แž˜แŸ‰แžถแž“แžธ แž”แž…แŸ’แž…แžปแž”แŸ’แž”แž“แŸ’แž“แž˜แžถแž“แžขแžถแž™แžป แŸงแŸฅ แž†แŸ’แž“แžถแŸ† แž‡แžถแž€แžผแž“แž…แŸ’แž”แž„แž€แŸ’แž“แžปแž„แž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžš แžŠแŸ‚แž›แž˜แžถแž“แžชแž–แžปแž€แžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แžแžทแž“ แž‰แŸ€แž“ แž“แžทแž„แž˜แŸ’แžแžถแž™แžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แž–แŸ’แžšแŸ‡ แžŠแžถแŸ† (แžขแŸ’แž“แž€แž˜แžถแž“แž‚แžปแžŽแž‘แžถแŸ†แž„แž–แžธแžšแž”แžถแž“แž…แŸ‚แž€แž‹แžถแž“แž‘แŸ…แž แžพแž™)แŸ” แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž˜แžถแž“แž”แž„แž”แŸ’แžขแžผแž“แž”แž„แŸ’แž€แžพแžแž…แŸ†แž“แžฝแž“ แŸฃ แž“แžถแž€แŸ‹ แžšแžฝแž˜แž˜แžถแž“แžšแžผแž”แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž•แŸ’แž‘แžถแž›แŸ‹ แž‰แŸ€แž“ แžแžถแŸ†แž˜แŸ‰แžถแž“แžธ, แž”แŸ’แžขแžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแž‘แžธแž–แžธแžšแžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แž‰แŸ€แž“ แž…แŸ€แž˜ แž“แžทแž„แž”แŸ’แžขแžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแž‘แžธแž”แžธแžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แž‰แŸ€แž“ แž˜แŸ‰แŸ…แŸ” แžŸแŸ’แžšแžปแž€แž€แŸ†แžŽแžพแžแžŠแžพแž˜แžšแž”แžŸแŸ‹แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แžŸแŸ’แžแžทแžแž“แŸ…แž—แžผแž˜แžทแž€แŸ’แžšแžกแžถแž–แžถแžŸ แžƒแžปแŸ†แž–แŸ’แžšแŸ‡แžšแŸ†แž€แžทแž› แžŸแŸ’แžšแžปแž€แžแžถแžกแžถแž”แžšแžทแžœแŸ‰แžถแžแŸ‹ (แž”แž…แŸ’แž…แžปแž”แŸ’แž”แž“แŸ’แž“แžŸแŸ’แžแžทแžแž€แŸ’แž“แžปแž„แžŸแŸ’แžšแžปแž€แž”แžปแžšแžธแžขแžผแžšแžŸแŸ’แžœแžถแž™แžŸแŸ‚แž“แž‡แŸแž™ แžแŸแžแŸ’แžแžŸแŸ’แž‘แžนแž„แžแŸ’แžšแŸ‚แž„)แŸ” แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž”แžถแž“แžšแŸ€แž”แžขแžถแž–แžถแž แŸแž–แžทแž–แžถแž แŸแž‡แžถแž˜แžฝแž™แžŸแŸ’แžœแžถแž˜แžธแžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แžŽแŸƒ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แžแžถแŸ†แž„แž–แžธแž˜แžปแž“แž–แŸแž›แžšแž”แž”แžแŸ’แž˜แŸ‚แžšแž€แŸ’แžšแž แž˜แžกแžพแž„แž€แžถแž“แŸ‹แž€แžถแž”แŸ‹ แžŠแŸ„แž™แž˜แžถแž“แž–แžทแž’แžธแžŸแŸ‚แž“แž–แŸ’แžšแŸแž“ แž“แžทแž„แž‘แž‘แžฝแž›แž”แžถแž“แž”แŸ’แžšแžถแž€แŸ‹แžแžถแž“แŸ‹แžŸแŸ’แž›แžถแžแŸ’แžšแžนแž˜แžแŸ’แžšแžผแžœแžแžถแž˜แž”แŸ’แžšแž–แŸƒแžŽแžธแž…แŸ†แž“แžฝแž“ แŸก,แŸฅแŸ แŸ  แžšแŸ€แž› (แžŸแž˜แŸแž™แž“แŸ„แŸ‡แž˜แžถแžŸแž˜แžฝแž™แž‡แžธแž˜แžถแž“แžแž˜แŸ’แž›แŸƒ แŸฃแŸ แŸ  แžšแŸ€แž›) แžŠแŸ‚แž›แžแžปแžŸแž”แŸ’แž›แŸ‚แž€แž–แžธแžŸแž˜แŸแž™แž€แž˜แŸ’แž–แžปแž‡แžถแž”แŸ’แžšแž‡แžถแž’แžทแž”แžแŸแž™แŸ’แž™แžŠแŸ‚แž›แžขแž„แŸ’แž‚แž€แžถแžšแž…แžถแž”แŸ‹แžšแŸ€แž”แž€แžถแžšแž‡แžถแžŸแž˜แžผแž แž—แžถแž–แž˜แŸ’แžŠแž„แŸ— แŸกแŸ  แž‘แŸ… แŸขแŸ  แž‚แžผ แž แžพแž™แžแž˜แŸ’แžšแžผแžœแžฑแŸ’แž™แžกแžพแž„แž”แŸ’แžแŸแž‡แŸ’แž‰แžถแž…แžทแžแŸ’แžแŸ” แž˜แž€แž‘แž›แŸ‹แž”แž…แŸ’แž…แžปแž”แŸ’แž”แž“แŸ’แž“ แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž“แžทแž„แžŸแŸ’แžœแžถแž˜แžธแž˜แžถแž“แž€แžผแž“แž”แž„แŸ’แž€แžพแžแž…แŸ†แž“แžฝแž“ แŸฅ แž“แžถแž€แŸ‹ แžšแžฝแž˜แž˜แžถแž“แŸ– แž€แžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแž‘แžธแŸก แžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แž‘แžทแžแŸ’แž™, แž€แžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแž‘แžธแŸข แžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แžŸแŸ…, แž€แžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแž‘แžธแŸฃ แžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แž แŸแž„, แž€แžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแž‘แžธแŸค แžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แž แŸ€แž„ แž“แžทแž„แž€แžผแž“แžŸแŸ’แžšแžธแž‘แžธแŸฅ แžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แž…แžถแž“แŸ‹แž›แŸ€แž„ แž–แŸ’แžšแž˜แž‘แžถแŸ†แž„แž˜แžถแž“แž…แŸ…แŸ—แž…แŸ†แž“แžฝแž“ แŸกแŸฅ แž“แžถแž€แŸ‹ (แžŸแŸ’แžšแžธ แŸง แž“แžถแž€แŸ‹) แž“แžทแž„แž…แŸ…แž‘แžฝแžแž…แŸ†แž“แžฝแž“ แŸฃ แž“แžถแž€แŸ‹ (แžŸแŸ’แžšแžธ แŸขแž“แžถแž€แŸ‹)แŸ”

แž“แŸ…แž€แŸ’แž“แžปแž„แžšแž”แž”แžแŸ’แž˜แŸ‚แžšแž€แŸ’แžšแž แž˜ แžขแž„แŸ’แž‚แž€แžถแžšแž”แžถแž“แž”แž„แŸ’แžแŸ†แžฑแŸ’แž™แž”แŸ’แžšแž‡แžถแž‡แž“แž’แŸ’แžœแžพแž€แžถแžšแž„แžถแžšแž‡แžถแž‘แž˜แŸ’แž„แž“แŸ‹แžŠแžผแž…แž‡แžถ แž›แžพแž€แž‘แŸ†แž“แž”แŸ‹ แž‡แžธแž€แž”แŸ’แžšแžกแžถแž™ แžŸแŸ’แž‘แžผแž„แžŸแŸ’แžšแžผแžœแž‡แŸ’แžšแž›แž€แŸ‹แž‘แžนแž€แž›แžถแž˜แž€ แž“แžทแž„แž แžผแž”แž”แž”แžšแž˜แžฝแž™แžœแŸ‚แž€ แžฌแžŸแŸŠแžธแž˜แžพแž˜แž€แŸ’แžŠแžฝแž…แžŠแžพแž˜แŸ’แž”แžธแž”แŸ†แž–แŸแž‰แž€แŸ’แžšแž–แŸ‡แŸ” แžŸแž˜แŸ’แžšแžถแž”แŸ‹แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž•แŸ’แž‘แžถแž›แŸ‹ แž˜แžทแž“แž”แžถแž“แž…แžปแŸ‡แž’แŸ’แžœแžพแžŸแŸ’แžšแŸ‚แž•แŸ’แž‘แžถแž›แŸ‹แž“แŸ„แŸ‡แž‘แŸ แž”แŸ‰แžปแž“แŸ’แžแŸ‚แžแŸ’แžšแžผแžœแž”แžถแž“แž…แžถแžแŸ‹แžแžถแŸ†แž„แžฑแŸ’แž™แž’แŸ’แžœแžพแž‡แžถแž…แžปแž„แž—แŸ…แžŠแžถแŸ†แžŸแŸ’แž›แž”แŸ’แžšแž…แžถแŸ†แžŸแž แž€แžšแžŽแŸแž‡แžผแž“แž”แŸ’แžšแž‡แžถแž‡แž“แž”แŸ’แžšแž˜แžถแžŽ แŸกแŸฅ แž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžšแž€แŸ’แž“แžปแž„แž˜แžฝแž™แž€แž„แŸ” แž€แŸ’แž“แžปแž„แž˜แžฝแž™แžแŸ’แž„แŸƒแž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แžแŸ’แžšแžผแžœแžŠแžถแŸ†แžŸแŸ’แž›แž…แŸ†แž“แžฝแž“แž–แžธแžšแžแŸ’แž‘แŸ‡แž’แŸ†แŸ— แž–แŸแž›แž–แŸ’แžšแžนแž€แž˜แžฝแž™แžแŸ’แž‘แŸ‡ แž“แžทแž„แž–แŸแž›แž›แŸ’แž„แžถแž…แž˜แžฝแž™แžแŸ’แž‘แŸ‡ แžŠแŸ„แž™แžแŸ’แžšแžผแžœแžแŸ’แž›แžนแž„แž”แž“แŸ’แž›แŸ‚ แžแŸ’แžšแžธ แž“แžทแž„แž”แŸ’แžšแž แžปแž€แžแžถแž˜แž€แž˜แŸ’แžšแžทแžแž€แŸ†แžŽแžแŸ‹แžšแž”แžŸแŸ‹แžขแž„แŸ’แž‚แž€แžถแžšแŸ” แž˜แŸ’แž แžผแž”แžŠแŸ‚แž›แžŸแŸ’แž›แžšแžถแž›แŸ‹แžแŸ’แž„แŸƒแž˜แžถแž“แžแŸ‚แž”แž“แŸ’แž›แŸ‚แžแŸ’แžšแž€แžฝแž“ แžŸแŸ’แž›แžนแž€แžŠแŸ†แžกแžผแž„แž˜แžธ แž“แžทแž„แž”แŸ‰แŸแž„แž”แŸ‰แŸ„แŸ‡ แžŸแŸ’แž„แŸ„แžšแž‡แžถแž˜แžฝแž™แž‘แžนแž€ แž‚แŸ’แž˜แžถแž“แžขแŸ†แž”แžทแž› แžŸแŸ’แž€แžš แžฌแž”แŸŠแžธแž…แŸแž„แžกแžพแž™ แž แžพแž™แžšแžŸแž‡แžถแžแžทแž“แŸ„แŸ‡แž”แžถแž“แž’แŸ’แžœแžพแžฑแŸ’แž™แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แžแŸ’แž›แžถแž…แžšแžขแžถ แž“แžทแž„แžŸแŸ’แžขแž”แŸ‹แž”แž“แŸ’แž›แŸ‚แžแŸ’แžšแž€แžฝแž“แžšแž แžผแžแž˜แž€แžŠแž›แŸ‹แžŸแž–แŸ’แžœแžแŸ’แž„แŸƒแŸ” แž”แžถแž™แžœแžทแž‰แž…แŸ’แžšแžพแž“แžแŸ‚แž›แžถแž™แž‡แžถแž˜แžฝแž™แž˜แžพแž˜แž€แŸ’แžแžฝแž… แž“แžทแž„แž˜แžพแž˜แž…แŸแž€ แž”แžพแž–แŸแž›แžŽแžถแž˜แžถแž“แžŸแŸ†แžŽแžถแž„แž”แžถแž“แžŸแžแŸ’แžœแž”แŸ’แžšแžพแžŸแž˜แžฝแž™แž€แŸ’แž”แžถแž› แžฌแžแŸ’แžšแžธแž”แŸ’แžšแžถ แž€แŸแž™แž€แž˜แž€แž…แžทแž‰แŸ’แž…แŸ’แžšแžถแŸ†แžŸแŸ’แž„แŸ„แžšแž›แžถแž™แžขแž„แŸ’แž€แžšแž’แŸ’แžœแžพแž”แž”แžšแž…แŸ‚แž€แž‚แŸ’แž“แžถแž”แžถแž“แžแŸ’แžšแžนแž˜แžแŸ‚แž˜แŸ’แž“แžถแž€แŸ‹แž˜แžฝแž™แž€แžผแž“แž…แžถแž“แž…แž„แŸ’แž€แžนแŸ‡แž”แŸ‰แžปแžŽแŸ’แžŽแŸ„แŸ‡แŸ” แž•แžปแžแž–แžธแž˜แŸ‰แŸ„แž„แžŠแžถแŸ†แžŸแŸ’แž› แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แžแŸ’แžšแžผแžœแžขแž„แŸ’แž‚แž€แžถแžšแž”แž„แŸ’แžแŸ†แžฑแŸ’แž™แž‘แŸ…แž€แžพแž”แž›แžถแž˜แž€แž˜แž“แžปแžŸแŸ’แžŸแž–แžธแž”แž„แŸ’แž‚แž“แŸ‹แžขแž„แŸ’แž‚แž—แžถแž– แž“แžทแž„แž€แžถแž”แŸ‹แžŠแžธแžŠแŸ†แž”แžผแž€แž™แž€แž˜แž€แž•แž›แžทแžแž’แŸ’แžœแžพแž‡แžถแž‡แžธแŸ” แž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžšแžแŸ’แžšแžผแžœแžšแžŸแŸ‹แž“แŸ…แž”แŸ‚แž€แžแŸ’แž‰แŸ‚แž€แž‚แŸ’แž“แžถ แžŠแŸ„แž™แžŸแŸ’แžœแžถแž˜แžธแžแŸ’แžšแžผแžœแž…แŸแž‰แž‘แŸ…แž’แŸ’แžœแžพแž€แžถแžšแž„แžถแžšแž†แŸ’แž„แžถแž™แŸ— แž–แžธแžšแž‘แŸ…แž”แžธแžแŸ’แž„แŸƒแž‘แžพแž”แž†แŸ’แž›แŸ€แžแž™แž€แžŠแŸ†แžกแžผแž„แžŸแŸ’แž™แžถ แž“แžทแž„แž˜แžพแž˜แž€แŸ’แžแžฝแž…แž˜แž€แž•แŸ’แž‰แžพแž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžšแž˜แŸ’แžแž„แŸ” แž€แŸ’แž“แžปแž„แž‚แŸ’แžšแžถแž“แŸ„แŸ‡ แž€แžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแž…แŸ’แž”แž„ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แž‘แžทแžแŸ’แž™ แž”แžถแž“แž€แžพแžแž”แžผแžŸแž™แŸ‰แžถแž„แž’แŸ’แž„แž“แŸ‹แž’แŸ’แž„แžšแž“แŸ…แž›แžพแž‡แžพแž„ แžแŸ‚แžŠแŸ„แž™แžŸแžถแžšแž‚แŸ’แž˜แžถแž“แžแŸ’แž“แžถแŸ†แžŸแž„แŸ’แž€แžผแžœแž–แŸ’แž™แžถแž”แžถแž›แžแŸ’แžšแžนแž˜แžแŸ’แžšแžผแžœ แžšแž”แžฝแžŸแž”แžถแž“แž€แŸ’แž›แžถแž™แžšแž แžผแžแž”แžถแž“แž”แž“แŸ’แžŸแž›แŸ‹แž‘แžปแž€แžŸแŸ’แž“แžถแž˜แž…แž„แŸ’แžขแžผแžšแž‡แŸ’แžšแŸ…แž‡แžถแž”แŸ‹แž‡แžพแž„แžšแž แžผแžแžŠแž›แŸ‹แžŸแž–แŸ’แžœแžแŸ’แž„แŸƒแŸ” แž€แŸ’แžšแŸ„แž™แž˜แž€ แž”แŸ’แžšแž‡แžถแž‡แž“แž“แŸ…แž—แžผแž˜แžทแž€แŸ’แžšแžกแžถแž–แžถแžŸแžแŸ’แžšแžผแžœแž”แžถแž“แž‡แž˜แŸ’แž›แŸ€แžŸแžฑแŸ’แž™แž‘แŸ…แžšแžŸแŸ‹แž“แŸ…แž”แŸ‚แž€แžแŸ’แž‰แŸ‚แž€แž‚แŸ’แž“แžถ แžแŸ’แž›แŸ‡แž‘แŸ…แž—แžผแž˜แžทแžขแžผแžšแžšแžธ แžแŸ’แž›แŸ‡แž‘แŸ…แž—แžผแž˜แžทแž˜แŸ‰แž„ แžŸแŸ’แžšแŸ‚แžซแžŸแŸ’แžŸแžธ แžšแŸ†แžŠแŸแž„ แž“แžทแž„แž…แŸ†แž€แžถแžšแž›แžพแŸ” แž“แŸ…แž‘แžธแž“แŸ„แŸ‡ แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž“แŸ…แžแŸ‚แž”แž“แŸ’แžแž’แŸ’แžœแžพแž‡แžถแž…แžปแž„แž—แŸ…แžŠแžŠแŸ‚แž› แž”แŸ‰แžปแž“แŸ’แžแŸ‚แž˜แžถแž“แžขแž„แŸ’แž€แžšแž แžผแž”แž‚แŸ’แžšแžถแž“แŸ‹แž”แžพแž‡แžถแž„แž˜แžปแž“แŸ” แž†แŸ’แž›แŸ€แžแž€แŸ’แž“แžปแž„แž‚แŸ’แžšแžถแž›แŸ†แž”แžถแž€ แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž’แŸ’แž›แžถแž”แŸ‹แž›แžฝแž…แž”แžถแž™แž€แŸ’แžŠแžถแŸ†แž„แž™แž€แž‘แŸ…แž แžถแž›แž›แžถแž€แŸ‹แž‘แžปแž€แž€แŸ’แž“แžปแž„แž–แŸ’แžšแŸƒ แž“แžทแž„แžšแžฝแž˜แž‚แŸ’แž“แžถแž‡แžถแž˜แžฝแž™แžŸแŸ’แžœแžถแž˜แžธแž›แžฝแž…แž™แž€แžŠแŸ†แžกแžผแž„แžŠแŸ‚แž›แžŠแžถแŸ†แž‡แžปแŸ†แžœแžทแž‰แžแŸ’แž‘แž˜ แž™แž€แž˜แž€แžŸแŸ’แž„แŸ„แžšแž€แŸ’แž“แžปแž„แž†แŸ’แž“แžถแŸ†แž„แžŸแŸ’แž–แžถแž“แŸ‹แž›แžถแž™แžขแž„แŸ’แž€แžšแž˜แžฝแž™แž€แŸ†แž”แŸ‰แžปแž„แž…แŸ‚แž€แž€แŸ’แžšแžปแž˜แž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžšแž แžผแž”แž‘แžถแŸ†แž„แž”แŸ’แžšแžแžปแž™แž“แžนแž„แž‚แŸ’แžšแŸ„แŸ‡แžแŸ’แž“แžถแž€แŸ‹แžŠแž›แŸ‹แžขแžถแž™แžปแž‡แžธแžœแžทแž แž”แŸ’แžšแžŸแžทแž“แž”แžพแžขแž„แŸ’แž‚แž€แžถแžšแžŠแžนแž„แŸ” แž‘แŸ„แŸ‡แž”แžธแž‡แžถแž€แŸ’แž“แžปแž„แžšแž”แž”แž“แŸ„แŸ‡ แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž˜แžทแž“แžŠแŸ‚แž›แžƒแžพแž‰แž‚แŸแž…แžถแž”แŸ‹แž˜แž“แžปแžŸแŸ’แžŸแž™แž€แž‘แŸ…แžŸแž˜แŸ’แž›แžถแž”แŸ‹แž•แŸ’แž‘แžถแž›แŸ‹แž“แžนแž„แž—แŸ’แž“แŸ‚แž€แž€แŸแžŠแŸ„แž™ แž”แŸ‰แžปแž“แŸ’แžแŸ‚แž€แžถแžšแž—แŸแž™แžแŸ’แž›แžถแž…แžแŸ‚แž„แžแŸ‚แž€แžพแžแž˜แžถแž“แž‡แžถแž“แžทแž…แŸ’แž… แž‡แžถแž–แžทแžŸแŸแžŸแž“แŸ…แž–แŸแž›แžƒแžพแž‰แž”แžปแžšแžŸแž˜แŸ’แž“แžถแž€แŸ‹แžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แžแžถแž›แŸแž„ แžŠแŸ‚แž›แž‡แžถแž˜แž“แžปแžŸแŸ’แžŸแžŸแž˜แŸ’แž›แžถแž”แŸ‹แž˜แž“แžปแžŸแŸ’แžŸแž‡แžถแž…แŸ’แžšแžพแž“แžŠแžพแžšแž˜แž€แž˜แŸ’แžแž„แŸ— แžขแŸ’แž“แž€แž—แžผแž˜แžทแžแŸ‚แž„แžแŸ‚แžŠแž€แž”แž„แŸ’แž‚แŸ„แž›แžšแž”แž„แž™แž€แž˜แž€แž€แžถแž“แŸ‹แž’แŸ’แžœแžพแž‡แžถแžขแž„แŸ’แž‚แžปแž™แž›แŸแž„ แžŠแžพแž˜แŸ’แž”แžธแžแŸ’แžšแŸ€แž˜แžœแžถแž™แžแž”แžแž€แžถแžšแž–แžถแžšแžแŸ’แž›แžฝแž“แž”แŸ’แžšแžŸแžทแž“แž”แžพแž˜แžถแž“แž แŸแžแžปแž€แžถแžšแžŽแŸแžขแžถแž€แŸ’แžšแž€แŸ‹แž€แžพแžแžกแžพแž„แŸ” แž›แžพแžŸแž–แžธแž“แŸแŸ‡ แžšแž”แžฝแžŸแž•แŸ’แž›แžผแžœแž…แžทแžแŸ’แžแžŠแŸ‚แž›แž’แŸ†แž’แŸแž„แž”แŸ†แž•แžปแžแžšแž”แžŸแŸ‹แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™ แž‚แžบแž€แžถแžšแž”แžถแžแŸ‹แž”แž„แŸ‹แž”แŸ’แžขแžผแž“แž”แŸ’แžšแžปแžŸแž‘แžธแž–แžธแžšแžˆแŸ’แž˜แŸ„แŸ‡ แž‰แŸ€แž“ แž…แŸ€แž˜ แžŠแŸ‚แž›แžขแž„แŸ’แž‚แž€แžถแžšแž”แžถแž“แž€แŸแžŽแŸ’แžŒแžฑแŸ’แž™แž‘แŸ…แž“แŸ… ยซแž€แž„แž€แžปแž˜แžถแžšแž›แŸ‡แž”แž„แŸ‹ยป แž แžพแž™แžแŸ’แžšแžผแžœแžขแž„แŸ’แž‚แž€แžถแžšแž“แžถแŸ†แž™แž€แž‘แŸ…แž”แžถแžแŸ‹แžšแž แžผแž แž‚แŸ’แž˜แžถแž“แžŠแŸ†แžŽแžนแž„แžŸแžผแž“แŸ’แž™แžˆแžนแž„แžšแž แžผแžแž˜แž€แž‘แž›แŸ‹แž”แž…แŸ’แž…แžปแž”แŸ’แž”แž“แŸ’แž“ แž˜แžทแž“แžŠแžนแž„แžแžถแžŸแŸ’แž›แžถแž”แŸ‹แžฌแžšแžŸแŸ‹แžกแžพแž™แŸ” ยซแž”แŸ’แžšแžŸแžทแž“แž”แžพแž”แŸ’แžขแžผแž“ แž…แŸ€แž˜ แž”แžถแž“แžขแžถแž“ แžฌแžฎแžŸแžถแžšแž“แŸแŸ‡ แžŸแžผแž˜แž”แŸ’แžขแžผแž“แžœแžทแž›แžแŸ’แžšแžกแž”แŸ‹แž˜แž€แžšแž€แž”แž„แž”แŸ’แžขแžผแž“แžœแžทแž‰แž•แž„ แž–แŸแž›แž“แŸแŸ‡แžชแž–แžปแž€แž˜แŸ’แžแžถแž™แžšแž”แžŸแŸ‹แž™แžพแž„แž”แžถแž“แž…แŸ‚แž€แž‹แžถแž“แžขแžŸแŸ‹แž แžพแž™ แž“แŸ…แžŸแž›แŸ‹แžแŸ‚แžšแžผแž”แž”แž„ แž“แžทแž„แž”แŸ’แžขแžผแž“แž–แŸ…แž‘แŸ…ยป

แž€แŸ’แžšแŸ„แž™แžแŸ’แž„แŸƒแžšแŸ†แžŠแŸ„แŸ‡แž†แŸ’แž“แžถแŸ† แŸกแŸฉแŸงแŸฉ แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แžแŸ’แžšแžผแžœแž”แžถแž“แž€แž„แž‘แŸแž–แžŠแžนแž€แž‡แž‰แŸ’แž‡แžผแž“แžแžถแž˜แž‘แžผแž€แžแžถแž˜แžŠแž„แž‘แž“แŸ’แž›แŸแž˜แŸแž‚แž„แŸ’แž‚แž…แŸแž‰แž–แžธแžขแžผแžšแžแŸ’แžšแŸ‚แž›แž˜แž€แž€แžถแž“แŸ‹แž—แžผแž˜แžทแž€แŸ’แžšแžกแžถแž–แžถแžŸแžœแžทแž‰ แžแžŽแŸˆแž”แŸ’แžŠแžธแžšแž”แžŸแŸ‹แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž”แžถแž“แžขแžปแŸ†แž‘แžผแž€แž’แŸ†แž˜แžฝแž™แžŠแŸ„แž™แž•แŸ’แž‘แžถแž›แŸ‹แžŠแŸƒแžแžถแŸ†แž„แž–แžธแžŸแŸ’แžšแžปแž€แžแžถแžกแžถแž”แžšแžทแžœแŸ‰แžถแžแŸ‹แž˜แž€แž‡แžฝแž”แž‡แžปแŸ†แž‚แŸ’แž“แžถแŸ” แž–แŸแž›แžแŸ’แžšแžกแž”แŸ‹แž˜แž€แžŠแž›แŸ‹แž—แžผแž˜แžทแžŠแŸ†แž”แžผแž„ แžขแŸ’แžœแžธแŸ—แžแŸ’แžšแžผแžœแž”แžถแž“แž”แŸ†แž•แŸ’แž›แžทแž…แž”แŸ†แž•แŸ’แž›แžถแž‰แž‚แŸ’แž˜แžถแž“แžŸแž›แŸ‹ แžŸแžผแž˜แŸ’แž”แžธแžแŸ‚แž–แŸแž›แž…แžปแŸ‡แž„แžผแžแž‘แžนแž€แž“แŸ…แž€แŸ†แž–แž„แŸ‹แž‘แžนแž€ แž€แŸแž“แŸ…แž”แŸ’แžšแž‘แŸ‡แžƒแžพแž‰แž›แž›แžถแžŠแŸแž€แŸ’แž”แžถแž›แž˜แž“แžปแžŸแŸ’แžŸแž“แŸ…แž€แŸ’แž“แžปแž„แž‘แžนแž€แžŠแŸ‚แžšแŸ” แž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžšแž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž‚แŸ’แž˜แžถแž“แž•แŸ’แž‘แŸ‡แžŸแž˜แŸ’แž”แŸ‚แž„แž‡แŸ’แžšแž€แž€แŸ„แž“แžกแžพแž™ แž‚แžบแž˜แžถแž“แžแŸ‚แž’แŸ’แžœแžพแž€แžผแž“แžแŸ’แž‘แž˜แžแžผแž…แž˜แžฝแž™แžšแžŸแŸ‹แž“แŸ…แž”แžŽแŸ’แžแŸ„แŸ‡แžขแžถแžŸแž“แŸ’แž“แŸ” แž€แžถแž›แž“แŸ„แŸ‡ แž›แŸ„แž€แžแžถ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แž‡แžถแž˜แž“แžปแžŸแŸ’แžŸแž˜แžถแŸ†แž˜แžฝแž“ แž€แž˜แŸ’แž›แžถแŸ†แž„แžแŸ’แž›แžถแŸ†แž„ แžŸแŸ’แž˜แžถแž’แŸ†แžŠแŸ†แž”แž„ แž‚แžถแžแŸ‹แž”แžถแž“แž‡แžทแŸ‡แž€แž„แŸ‹ แž›แžธแžŸแžŸแžšแžˆแžพ แž“แžทแž„แž€แžถแž”แŸ‹แžˆแžพแž˜แž€แžŸแž„แŸ‹แž•แŸ’แž‘แŸ‡ แž–แŸ’แžšแž˜แž‘แžถแŸ†แž„แž”แŸ’แžšแžนแž„แž”แŸ’แžšแŸ‚แž„แž’แŸ’แžœแžพแžŸแŸ’แžšแŸ‚แž…แž˜แŸ’แž€แžถแžš แž”แž„แŸ’แž€แž”แž„แŸ’แž€แžพแž“แž•แž› แžŠแžพแž˜แŸ’แž”แžธแž…แžทแž‰แŸ’แž…แžนแž˜แž€แžผแž“แŸ—แžšแž แžผแžแž’แŸ†แžŠแžนแž„แž€แŸ’แžแžธแž›แŸ’แž˜แž˜ แž‘แžพแž”แž›แŸ„แž€แžแžถ แžŽแŸƒ แžŸแŸ’แžšแŸแž„ แž”แžถแž“แž‘แž‘แžฝแž› แž˜แžšแžŽแž—แžถแž–แž“แŸ…แž€แŸ’แž“แžปแž„แž†แŸ’แž“แžถแŸ† แŸกแŸฉแŸจแŸฉ แŸ”

แžšแžŠแžผแžœแž—แŸ’แž‡แžปแŸ†แž”แžทแžŽแŸ’แžŒ แž€แžถแžšแžŠแžนแž„แž‚แžปแžŽ แž“แžทแž„แžŸแž“แŸ’แžแžทแž—แžถแž–แž•แŸ’แž›แžผแžœแž…แžทแžแŸ’แž
แž”แž…แŸ’แž…แžปแž”แŸ’แž”แž“แŸ’แž“ แžŠแŸ„แž™แžŸแžถแžšแžœแŸแž™แž€แžถแž“แŸ‹แžแŸ‚แž‡แžšแžถ แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™ แž‰แŸ€แž“ แžแžถแŸ†แž˜แŸ‰แžถแž“แžธ แž˜แžถแž“แž‡แŸ†แž„แžบแž”แŸ’แžšแž…แžถแŸ†แž€แžถแž™แž‡แžถแž…แŸ’แžšแžพแž“ แžŠแžผแž…แž‡แžถ แž‡แŸ†แž„แžบแž›แžพแžŸแžˆแžถแž˜ แž”แŸแŸ‡แžŠแžผแž„แžแŸ’แžŸแŸ„แž™ แž”แŸแŸ‡แžŠแžผแž„แžšแžธแž€ แž“แžทแž„แžˆแžบแžŸแž“แŸ’แž›แžถแž€แŸ‹แž‡แžพแž„แžŠแŸ‚แž›แž˜แžทแž“แžขแžถแž…แžŠแžพแžšแž‘แŸ…แžŽแžถแž†แŸ’แž„แžถแž™แž”แžถแž“แŸ” แž”แŸ‰แžปแž“แŸ’แžแŸ‚แž“แŸ…แž€แŸ’แž“แžปแž„แžšแžŠแžผแžœแž”แžปแžŽแŸ’แž™แž—แŸ’แž‡แžปแŸ†แž”แžทแžŽแŸ’แžŒแž†แŸ’แž“แžถแŸ†แž“แŸแŸ‡ แž•แŸ’แž‘แŸ‡แžšแž”แžŸแŸ‹แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž”แžถแž“แž”แŸ’แžšแŸ‚แž€แŸ’แž›แžถแž™แž‡แžถแž€แž“แŸ’แž›แŸ‚แž„แž–แŸ„แžšแž–แŸแž‰แžŠแŸ„แž™แž—แžถแž–แž€แž€แŸ‹แž€แŸ’แžแŸ… แž“แžทแž„แžŸแŸ’แž“แžถแž˜แž‰แž‰แžนแž˜แŸ” แžŠแžผแž…แžŠแŸ‚แž›แž’แŸ’แž›แžถแž”แŸ‹แž”แžถแž“แžšแŸ†แžญแž€แž“แŸ…แž€แŸ’แž“แžปแž„แžŸแŸ†แžŽแŸแžš ยซแž—แŸ’แž‡แžปแŸ†แž”แžทแžŽแŸ’แžŒแž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžšแžแŸ’แž‰แžปแŸ†ยป แž€แžถแž›แž–แžธแž†แŸ’แž“แžถแŸ†แž‘แŸ…แž“แŸ…แž†แŸ’แž“แžถแŸ†แž“แŸแŸ‡ แž€แžผแž“แŸ— แž…แŸ…แŸ—แž‘แžถแŸ†แž„ แŸกแŸฅ แž“แžถแž€แŸ‹ (แžŸแŸ’แžšแžธ แŸงแž“แžถแž€แŸ‹) แž“แžทแž„แž…แŸ…แž‘แžฝแž แŸฃแž“แžถแž€แŸ‹ (แžŸแŸ’แžšแžธ แŸขแž“แžถแž€แŸ‹) แž”แžถแž“แž’แŸ’แžœแžพแžŠแŸ†แžŽแžพแžšแž†แŸ’แž›แž„แž–แžธแžŠแžธแž‚แŸ„แž‚ แž“แžทแž„แž†แŸ’แž›แž„แž€แžถแžแŸ‹แžŠแž„แž‘แž“แŸ’แž›แŸแž˜แž€แž‡แžฝแž”แž‡แžปแŸ†แž‚แŸ’แž“แžถแž™แŸ‰แžถแž„แž…แŸ’แžšแžพแž“แž€แžปแŸ‡แž€แžšแŸ” แž€แžผแž“แž…แŸ…แž”แžถแž“แž“แžถแŸ†แž™แž€แžŸแŸ’แžšแžถแž€แŸ‹แž”แžถแž™ แž•แŸ’แž›แŸ‚แžˆแžพ แž“แŸ†แžขแž“แŸ’แžŸแž˜ แž“แžทแž„แžšแŸ€แž”แž…แŸ†แžแžถแžŸแž”แž…แŸ’แž…แŸแž™ แž‘แžนแž€แž”แžšแžทแžŸแžปแž‘แŸ’แž’ แž˜แž€แž€แŸ’แžšแžถแž”แžŸแŸ†แž–แŸ‡แžŸแžปแŸ†แž–แžšแž‡แŸแž™แž–แžธแž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แžŠแžพแž˜แŸ’แž”แžธแžŸแŸแž…แž€แŸ’แžแžธแžŸแžปแžแž…แž˜แŸ’แžšแžพแž“แŸ”

แž‡แžถแž…แžปแž„แž€แŸ’แžšแŸ„แž™ แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž”แžถแž“แžแŸ’แž›แŸ‚แž„แžขแŸ†แžŽแžšแž‚แžปแžŽแž™แŸ‰แžถแž„แž‡แŸ’แžšแžถแž›แž‡แŸ’แžšแŸ…แž”แŸ†แž•แžปแžแž…แŸ†แž–แŸ„แŸ‡ แž˜แž‡แŸ’แžˆแž˜แžŽแŸ’แžŒแž›แžฏแž€แžŸแžถแžšแž€แž˜แŸ’แž–แžปแž‡แžถ แž“แžทแž„ แž–แŸ’แžšแŸ‡แžšแžถแž‡แž”แžŽแŸ’แžŽแžถแž›แŸแž™แž แŸ’แž›แžฝแž„แž˜แŸ‰แŸ‚ แžŠแŸ‚แž›แž”แžถแž“แž•แŸ’แžแž›แŸ‹แž€แŸ’แžแžธแž˜แŸแžแŸ’แžแžถแžงแž”แžแŸ’แžแž˜แŸ’แž— แžšแž‘แŸแŸ‡แžšแžปแž‰แž˜แžฝแž™แž‚แŸ’แžšแžฟแž„ แž‡แžผแž“แžŠแž›แŸ‹แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แŸ” แžšแž‘แŸแŸ‡แžšแžปแž‰แž“แŸแŸ‡แž˜แžทแž“แžแŸ’แžšแžนแž˜แžแŸ‚แž‡แžฝแž™แžŸแž˜แŸ’แžšแžฝแž›แžŠแž›แŸ‹แž€แžถแžšแž’แŸ’แžœแžพแžŠแŸ†แžŽแžพแžšแžšแž”แžŸแŸ‹แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž”แŸ‰แžปแžŽแŸ’แžŽแŸ„แŸ‡แž‘แŸ แž”แŸ‰แžปแž“แŸ’แžแŸ‚แžแŸ‚แž˜แž‘แžถแŸ†แž„แž‡แžถแž”แŸ’แžšแž—แž–แž€แž˜แŸ’แž›แžถแŸ†แž„แž…แžทแžแŸ’แž แž“แžทแž„แž‡แžถแžŸแŸ’แž“แžถแž˜แž‰แž‰แžนแž˜แžŠแŸแž’แŸ†แž’แŸแž„แžŸแž˜แŸ’แžšแžถแž”แŸ‹แž›แŸ„แž€แž™แžถแž™แž€แŸ’แž“แžปแž„แžœแŸแž™แž‡แžšแžถแŸ” แžŸแžผแž˜แž”แŸ’แžšแžŸแžทแž‘แŸ’แž’แž–แžšแž‡แŸแž™ แž”แžœแžšแžŸแžฝแžŸแŸ’แžแžธ แž‡แžผแž“แž…แŸ†แž–แŸ„แŸ‡แžแŸ’แž“แžถแž€แŸ‹แžŠแžนแž€แž“แžถแŸ† แž“แžทแž„แž”แžปแž‚แŸ’แž‚แž›แžทแž€แž‘แžถแŸ†แž„แžขแžŸแŸ‹แž“แŸƒแž˜แž‡แŸ’แžˆแž˜แžŽแŸ’แžŒแž›แžฏแž€แžŸแžถแžšแž€แž˜แŸ’แž–แžปแž‡แžถ แž“แžทแž„แž–แŸ’แžšแŸ‡แžšแžถแž‡แž”แžŽแŸ’แžŽแžถแž›แŸแž™แž แŸ’แž›แžฝแž„แž˜แŸ‰แŸ‚ แžฑแŸ’แž™แž‡แžฝแž”แž”แŸ’แžšแž‘แŸ‡แžแŸ‚แžŸแŸแž…แž€แŸ’แžแžธแžŸแžปแž แž“แžทแž„แž‡แŸ„แž‚แž‡แŸแž™แž‚แŸ’แžšแž”แŸ‹แž—แžถแžšแž€แžทแž…แŸ’แž…แŸ”

แž–แŸแžแŸŒแž˜แžถแž“แž—แžผแž˜แžทแžŸแžถแžŸแŸ’แžแŸ’แžšแž—แžผแž˜แžทแž€แŸ’แžšแžกแžถแž–แžถแžŸแŸ– แž—แžผแž˜แžทแž€แŸ’แžšแžกแžถแž–แžถแžŸ แž‚แžบแž‡แžถแž—แžผแž˜แžทแž˜แžฝแž™แžŸแŸ’แžแžทแžแž€แŸ’แž“แžปแž„แžƒแžปแŸ†แž–แŸ’แžšแŸ‡แžšแŸ†แž€แžทแž› แžŸแŸ’แžšแžปแž€แž”แžปแžšแžธแžขแžผแžšแžŸแŸ’แžœแžถแž™แžŸแŸ‚แž“แž‡แŸแž™ แžแŸแžแŸ’แžแžŸแŸ’แž‘แžนแž„แžแŸ’แžšแŸ‚แž„ แž˜แžถแž“แž…แž˜แŸ’แž„แžถแž™แž”แŸ’แžšแž˜แžถแžŽ แŸฆ แž‚แžธแžกแžผแž˜แŸ‰แŸ‚แžแŸ’แžšแž–แžธแž‘แžธแžšแžฝแž˜แžŸแŸ’แžšแžปแž€แŸ” แž—แžผแž˜แžทแž“แŸแŸ‡แž˜แžถแž“แž”แŸ’แžšแž‡แžถแž‡แž“แžŸแžšแžปแž” แŸฆแŸฅแŸฆ แž“แžถแž€แŸ‹ (แžŸแŸ’แžšแžธ แŸคแŸฅแŸฆ แž“แžถแž€แŸ‹) แžŸแŸ’แž˜แžพแž“แžนแž„ แŸขแŸกแŸข แž‚แŸ’แžšแžฝแžŸแžถแžš แžŠแŸ‚แž›แž—แžถแž‚แž…แŸ’แžšแžพแž“แž”แŸ’แžšแž€แž”แžšแž”แžšแž€แžŸแžทแž€แž˜แŸ’แž˜แŸ” แž‘แžธแžแžถแŸ†แž„แž—แžผแž˜แžทแžŸแžถแžŸแŸ’แžแŸ’แžšแžƒแžปแŸ†แž–แŸ’แžšแŸ‡แžšแŸ†แž€แžทแž›แŸ– แžแžถแž„แž€แžพแžแž‡แžถแž”แŸ‹แžƒแžปแŸ†แžขแžผแžšแžŸแŸ’แžœแžถแž™, แžแžถแž„แž›แžทแž…แž‡แžถแž”แŸ‹แžŸแŸ’แžšแžปแž€แž†แŸ‚แž” (แžแŸแžแŸ’แžแž–แŸ’แžšแŸ‡แžœแžทแž แžถแžš), แžแžถแž„แžแŸ’แž”แžผแž„แž‡แžถแž”แŸ‹แžƒแžปแŸ†แž€แŸ„แŸ‡แžŸแŸ’แž“แŸ‚แž„ แž“แžทแž„แžแžถแž„แž‡แžพแž„แž‡แžถแž”แŸ‹แž–แŸ’แžšแŸ†แžŠแŸ‚แž“แž”แŸ’แžšแž‘แŸแžŸแžกแžถแžœแŸ”

Family Reunion during the Pchum Ben Festival
Currently 75 years old, Grandma Nhien Khammany is the eldest child in a family whose father was named Thin Nhien and mother was named Prah Dam (both parents have already passed away). Grandma has three siblings in total, including herself, Nhien Khammany, the second younger brother named Nhien Chiem, and the third younger brother named Nhien Mao. Grandmaโ€™s original birthplace is in Kralapeas Village, Preah Romkel Commune, Thala Barivat District (currently located in Borei O’Svay Sen Chey District, Stung Treng Province). Grandma was married to her husband named Nai Sreng before the Khmer Rouge regime took power, with a traditional blessing ceremony and receiving a proper traditional dowry of 1,500 Riels (at that time, one chi of gold was worth 300 Riels), which was different from the Democratic Kampuchea era when the Angkar arranged collective marriages of 10 to 20 couples at a time and required them to make revolutionary commitments. Up to the present, Grandma and her husband have 5 biological children, including: the 1st son named Sreng Tyt, the 2nd son named Sreng Sao, the 3rd son named Sreng Heng, the 4th son named Sreng Hieng, and the 5th daughter named Sreng Chanleang, along with 15 grandchildren (7 granddaughters) and 3 great-grandchildren (2 great-granddaughters).

During the Khmer Rouge regime, the Angkar forced people to perform hard labor such as building dams, digging canals, transplanting rice seedlings dipped in human feces, and eating a ladle of porridge or wild yam (k’doch) to fill their stomachs. For Grandma herself, she did not go down to farm the rice fields directly, but was assigned to be a cook for the cooperative, serving approximately 15 families per unit. Every day, Grandma had to cook two large pans of foodโ€”one pan in the morning and one pan in the eveningโ€”having to weigh the vegetables, fish, and prahok (fermented fish paste) strictly according to the limits set by the Angkar. The dish cooked every day consisted only of water spinach, cassava leaves, and tomatoes boiled in plain water, without any salt, sugar, or MSG, and that taste has caused Grandma to feel repulsed by and despise water spinach to this day. Rice was mostly mixed with wild yam (k’doch) and banana root stems; whenever they were fortunate enough to get a barking deer (sambar) or a pangasius fish, it was minced and boiled with a little bit of rice to make porridge, shared so that each person received only a small bowl. Beyond the cooking hours, Grandma was forced by the Angkar to scoop human excrement from the unit latrines and dig termite mounds to produce fertilizer. The family had to live separated from one another, as her husband had to go away to work far afield, only being able to return every two to three days to bring along some wild sweet potato (sia) and wild yam (k’doch) as food gifts for the family. During that time, the eldest son, Sreng Tyt, developed a severe abscess on his leg, but due to the lack of proper medicine, the wound became infected, leaving a deep furrow scar on his leg to this very day. Later on, the residents of Kralapeas Village were evacuated to live scattered apartโ€”some to Ou Rey Village, some to Morng Village, Sre Ruessei, Romdeng, and Chamkar Leu. There, Grandma still continued to work as a cook, but had slightly better rice to eat. Taking advantage during those difficult times, Grandma used to secretly take leftover crust rice to dry and hide in the forest, and together with her husband, secretly dug sweet potatoes grown around the hut to boil in a copper pot mixed with a can of rice to share among the family to eat, risking their lives if the Angkar had found out. Although during that regime Grandma never personally witnessed anyone being taken to be killed with her own eyes, fear was always present, especially whenever they saw a man named Ta Leng, who had killed many people, walking past; the villagers would always pull up fence posts to hold and sit casually, preparing to strike back in self-defense if an ill event occurred. Furthermore, Grandmaโ€™s greatest emotional trauma was the loss of her second younger brother named Nhien Chiem, whom the Angkar conscripted into the โ€œSacrifice Childrenโ€™s Unit,โ€ and who was taken away forever by the Angkar, with zero news up to the present, not knowing whether he is dead or alive. โ€œIf younger brother Chiem reads or hears this message, please return to visit your siblings; now our father and mother have both passed away, leaving only me and our youngest brother…โ€

After the liberation day in 1979, Grandma was transported by the military by boat along the Mekong River from Ou Trael back to Kralapeas Village, while Grandmaโ€™s husband rowed a large boat by his own hands all the way from Thala Barivat District to reunite with each other. When first returning to the village, everything was completely destroyed and ruined; even when going down to bathe at the riverbank port, human skulls were still found in the water. Grandmaโ€™s family had no shelter, only having built a small hut to live in temporarily. Back then, Grandpa Sreng was a robust man with great strength and broad shoulders; he rode a bicycle, carried wooden house pillars, and felled timber to build a house, while also striving to cultivate rice fields and grow crops to raise the children until they were grown enough, before Grandpa Nai Sreng passed away in 1989.

Pchum Ben Season, Gratitude, and Peace of Mind
Currently, due to advancing age, Grandma Nhien Khammany suffers from multiple underlying illnesses, such as hypertension, heart failure, cardiomegaly (enlarged heart), and joint pain in her legs that prevents her from walking far. However, during this yearโ€™s Pchum Ben Festival, Grandmaโ€™s house has turned into a place filled with warmth and smiles. As previously recalled in the writing โ€œMy Familyโ€™s Pchum Benโ€ from last year, this year, the children, all 15 grandchildren (7 granddaughters), and 3 great-grandchildren (2 great-granddaughters) traveled across land and over the river to gather in great numbers. The descendants brought along multi-tier tiffin lunchboxes, fruits, traditional sticky rice cakes (Num Ansom), and prepared offerings trays with monetary contributions and pure drinking water to pay homage and ask for blessings from Grandma for peace and prosperity.
Lastly, Grandma expressed her deepest gratitude to the Documentation Center of Cambodia (DC-Cam) and the Queen Mother Library for their compassionate donation of a wheelchair to Grandma. This wheelchair not only facilitates Grandmaโ€™s mobility, but also serves as a tremendous source of encouragement and great smiles for Grandma in her old age. Grandma extends best wishes for good health, happiness, and success in all duties to the leadership and all staff members of the Documentation Center of Cambodia and the Queen Mother Library.

Geographical Information of Kralapeas Village: Kralapeas Village is a village located in Preah Romkel Commune, Borei O’Svay Sen Chey District, Stung Treng Province, situated approximately 6 kilometers from the district center. This village has a total population of 656 people (456 females), equivalent to 212 families, the majority of whom are engaged in agriculture. Geographical boundaries of Preah Romkel Commune: East borders O’Svay Commune, West borders Chhaeb District (Preah Vihear Province), South borders Koh Snaeng Commune, and North borders the country of Laos.

Stung Treng Documentation Center: Family Reunion during the Pchum Ben Festival
September 30, 2026
Photo & text by Sreng Lyda Documentation Center of Cambodia Archives

https://photos.app.goo.gl/Yn9ik6cBwMEbtLsi9