នៅខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥ ការិយាល័យមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា ខេត្តព្រៃវែង បានទទួលស្វាគមន៍ ភ្ញៀវចេញចូលទស្សនាចំនួន៣នាក់ ស្រី១នាក់។
គរុសិស្សឈ្មោះ សុខ សារ៉ាន់ ភេទប្រុស អាយុ២៧ឆ្នាំ មកពីមជ្ឈមណ្ឌលគរុកោសល្យភូមិភាគ បានចូលមកការិយាល័យមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាខេត្តព្រៃវែង ក្នុងគោលបំណងស្នើសុំទីកន្លែង ដើម្បីធ្វើកិច្ចការដែលគ្រូបានដាក់ឱ្យធ្វើ។ ក្នុងរយៈពេល១ម៉ោង គរុសិស្សបានធ្វើដំណើរត្រឡប់ទៅវិញ និង បានអរគុណដល់ក្រុមការងារមជ្ឈមណ្ឌលកម្ពុជាខេត្តព្រៃវែង ដែលបានផ្តល់ទីកន្លែងគួរសមឱ្យគាត់ធ្វើកិច្ចការងារបានយ៉ាងងាយស្រួល។
សិស្សានុសិស្សមកពីសាលាបឋមសិក្សា ព្រុំសុន ក្តីកណ្តាល ចំនួន២នាក់ បានមកកាន់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាខេត្តព្រៃវែង ក្នុងគោលបំណងទស្សនាផ្ទាំងរូបភាពពិព័រណ៌អចិន្ត្រៃយ៍ ស្តីពីរបបខ្មែរក្រហម។ ជាមួយគ្នានេះដែរសិស្សានុសិស្សទាំង២នាក់ ក្រៅពីចាប់អារម្មណ៍ទៅលើរូបភាពពីសម័យខ្មែរក្រហមហើយ ថែមទាំងចាប់អារម្មណ៍ទៅលើផែនទីប្រទេសកម្ពុជាទៀត។ អ្វីដែលសិស្សទាំង២ បានចាប់អារម្មណ៍ជាងគេនៅក្នុងផែនទី គឺខេត្តដែលនៅតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជាថៃ មានខេត្តពោធិ៍សាត់ បាត់ដំបង សៀមរាប បន្ទាយមានជ័យ ឧត្តរមានជ័យ ព្រះវិហារ និង ខេត្តកោះកុង។ សិស្សានុសិស្ស បានដឹងអំពីសង្គ្រាមរវាងកម្ពុជាថៃ បានផ្ទុះឡើងនៅតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ ពីឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ និង ដឹងព័ត៌មានតាមរយៈបណ្តាញសង្គមហ្វេសប៊ុក និង យូធូប យកមកប្រាប់ បុគ្គលិកមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាខេត្តព្រៃវែង។ សិស្សទាំង២នាក់ បានប្រាប់ថា អំឡុងពេលកម្ពុជាមានសង្គ្រាមជាមួយថៃ ប្រជាជនកម្ពុជារស់នៅខេត្តឧត្តរមានជ័យ បានធ្វើការជម្លៀសខ្លួនមកកាន់ខេត្តសៀមរាបដែលជាកន្លែងមានសុវត្ថិភាព។ សិស្សទាំង២បានបន្តថា ប្រជាជនខ្មែរយើង ក្នុងនោះក៏មានគ្រួសារខ្ញុំដែរ បានចូលរួមជាថវិកា ជាសម្ភារប្រើប្រាស់ ឬជាគ្រឿងហូបចុក មួយចំនួន ជូនដល់កងទ័ពប្រយុទ្ធនៅជួរមុខ និង ជូនដល់ប្រជាជនភៀសសឹកសង្គ្រាម។
លទ្ធផល
សិស្សានុសិស្សទទួលបានចំណេះដឹងបន្ថែម តាមរយៈបុគ្គលិករបស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាខេត្តព្រៃវែង បានពន្យល់សិស្សពីរបៀបមើលផែនទីប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសព្រំប្រទល់ប្រទេសកម្ពុជា ជាប់ជាមួយប្រទេសថៃ។ សិស្សានុសិស្សមានការប្រតិកម្មទៅលើអ្វីដែលប្រទេសកម្ពុជា កំពុងតែប្រឈមសព្វថ្ងៃ ដូចជាការធ្វើសង្គ្រាមជាមួយប្រទេសថៃជាដើម បានធ្វើឱ្យ សិស្សានុសិស្ស មានការមិនពេញចិត្ត នូវទង្វើរបស់ថៃបានចូលមកឈ្លានពាននៅក្នុងទឹកដីកម្ពុជា ក្នុងគោលបំណងយកទឹកដីកម្ពុជា មកធ្វើជាទឹកដីរបស់ខ្លួន។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក្តី នៅអំឡុងពេលនេះ បាន ធ្វើឱ្យក្មេងជំនាន់ក្រោយ បានយល់កាន់តែច្បាស់ពីផលវិបាកនៃសង្គ្រាម។ បន្ថែមពីលើនេះ សិស្សានុសិស្សដែលជា ក្មេងជំនាន់ក្រោយ ចេះរួបរួមសាមគ្គីគ្នា និង ចេះជួយគ្នាក្នុងគ្រាមានអាសន្ន ដូចជាការផ្តល់ជំនួយទៅដល់កងទ័ព និង ប្រជាជនភៀសសឹក គឺជារឿងល្អប្រសើរសម្រាប់ប្រទេសរបស់យើង ហើយធ្វើឱ្យក្មេងជំនាន់ក្រោយ មានឆន្ទៈមុះមុត ក្នុងការការពារជាតិមាតុភូមិ និង ធ្វើឱ្យប្រទេសជាតិទាំងមូល រឹងមាំ មិនបាត់បង់ និង គង់វង្សជារៀងដរាបតទៅ។